Zabytki

To co zachował czas

Starożytne zabytki

21 czerwca 2010 | Kategoria: Historia,Świat, Tagi: , , ,

37Kosztowna zachcianka Nabuchodonozora II.Wiszące ogrody nakazał zbudował król Babilonu Nabuchodonozor II. Ogrody podarował swojej żonie Amytis. Nie wiadomo skąd pomysł nazwania ich imieniem królowej Semiramidy, która żyła 200 lat przez Nabuchodonozorem. Budowa trwała od 604 do 562 roku p.n.e. Owe ogrody wprawiały w podziw wszystkich przybywających do Babilonu. Do dziś słynne ogrody budzą zainteresowanie historyków i archeologów. Do niedawna niepewne było, czy ogrody rzeczywiście istniały, ale wykopaliska przeprowadzone w hipotetycznym miejscu ich istnienia wskazały na dawną obecność w tym miejscu wielkiego pałacu Nabuchodonozora oraz konstrukcji różnych tarasów i studni. Wiszące ogrody, bowiem były sztucznie nawadniane wodą doprowadzaną z Eufratu. Każdy z tarasów był wsparty na wielu kolumnach. Zewnętrzna powierzchnia posmarowana była smołą i specjalną ołowianą powłoką, co powodowało, że woda nie przeciekała. Na każdym z tarasów wysypano około 2 metrów gleby. W ogrodach rosły przeróżne drzewa i krzewy oraz szczególnie malownicze pnącza zwisające z tarasów, ku ziemi. Efeska świątynia kolumn.Artemizjon stanowił wspaniałą ozdobę Efezu. Świątynia ta została zbudowana w połowie VI wieku p.n.e. Jej wymiary, czyli 110 m długości i 55 szerokości jak na owe czasy były imponujące. Budowę zlecił król Lidii Krezus. Przy budowie używano tylko najlepszej jakości materiałów, a mianowicie cedru libańskiego i marmuru. Świątynia składała się głównie z kolumn. Było ich 127, każda miała 18 m wysokości i 2,5 metra szerokości. We wnętrzu świątyni znajdował się cedrowy posąg bogini Artemidy wykonany prawdopodobnie przez Fidiasza. W budowie brali udział także inni rzeźbiarze tacy jak Poliklet i Kresilas. Budowa trwała 120 lat. W 356 roku p.n.e. świątynię spalił Herostrates, w celu uzyskania sławy. Podczas swoich podbojów świątynię odbudować chciał Aleksander Wielki. Jednak warunkiem Aleksandra było wypisanie wewnątrz obiektu inskrypcji wychwalających jego czyny. Mieszkańcy Efezu nie zgodzili się na to, ale wódz i tak poprosił o sporządzenie projektu. Odbudowę sfinansowano ze sprzedaży nieprzydatnych elementów zniszczonej świątyni oraz składek mieszkańców. Budowa trwała od 334 do 260 roku p.n.e.